شمارهٔ ۵۵۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رمده۷ بیت

چشمش در ستم بر خلق باز کردهمژگان بخون مردم، دستی دراز کرده

برداشته بتکبیر، یکبارگی ز خود دستهر کس بقبله ما یکره نماز کرده

سرچشمه حیات است لعل تو، لیک ما رازلف تو بی نیاز از عمر دراز کرده

تا سیم درد بیغش سازد در آتش عشقتیغش دو نیم دل را، مانند گاز کرده

هست از خرام نازش، کوتاه دست خوباندر نیکوی همین سرو، قدی دراز کرده

از بسکه گشته حیران آیینه بر جمالشدیگر بهم نیاید چشمی که باز کرده

فکر بلند واعظ از طبع پست خود نیستگویا که یاد قد آن سرو ناز کرده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و ستمگری معشوق اشاره دارد. شاعر از تاثیری که چشمان معشوق بر روی مردم می‌گذارد سخن می‌گوید و توصیفاتی از عشق و درد ناشی از آن ارائه می‌دهد. معشوق با ظاهری خوش و ستمگر، دل‌ها را می‌رباید و آثار عمیق این عشق را بر روح عاشقان نمایان می‌کند. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید حتی نگاه به زیبایی او باعث حیرت و سردرگمی مردم می‌شود. در نهایت، شاعر به تفکر واعظ نیز اشاره دارد و نشان می‌دهد که در برابر قد و زیبایی معشوق، افکار او ناچیز و پست به نظر می‌رسد.