شمارهٔ ۵۲۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: یدن۶ بیت

در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدنکلید قفل دل باشد، نگه بر خویش دزدیدن

برای آفتاب حشر، از بیم تهیدستیتواند سایه بید تو شد بر خویش لرزیدن

بجنگ خویشتن برخیز، تا با دوست بنشینیچو صلح یار خواهی، بایدت از خویش رنجیدن

نگیری تا اجازت، از تأمل لب ز هم مگشاگران کن پله مقدار خود از حرف سنجیدن

بدرد عشق کاهیدن، ز کافر نعمتی باشدچو چین جبهه میباید زغم بر خویش بالیدن

تلاش گریه کن، بر روزگار خویشتن واعظنزیبد جز بچاک سینه ها بسیار خندیدن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تفکر درونی و تلاش برای رشد روحی و عاطفی اشاره دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به جای وابستگی به دیگران، بر روی خود تمرکز کند و با خویشتن به مبارزه بپردازد تا بتواند با معشوقش آرامش پیدا کند. همچنین، اشاره شده که برای رسیدن به صلح در روابط، باید درد و رنج‌های درونی خود را تحمل کرد. زندگی و عشق نیاز به تلاشی مستمر و عمیق دارد، و به جای خنده‌های سطحی، باید به عمق احساسات پرداخته و با دلی شکسته در پی بهبود وضعیت خود بود.