شمارهٔ ۵۱۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ینزدن۶ بیت

بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدنگل ببد خواه خود، از روی جفا نتوان زدن

هر که با دست تهی، بار کسان بر دل نهادهمچو کشتی میتواند پای بر توفان زدن

ناامیدی بسکه در ایام ما گردیده عامناید از چاک گریبان، دست بر دامان زدن

نازک اندامی که من دیدم، ستم باشد برواز پی قتلم بر آن موی کمر، دامان زدن

باغبان از دیدن گلزار حسنش رسم کردبر گلستان از خیابان ها خط بطلان زدن

پیش واعظ ابر و برق مزرع آسودگیگریه برخود کردنست و، خنده بر دوران زدن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد رفتارهای ناپسند و بی‌رحمانهٔ انسان‌ها می‌پردازد. او از خیانت به دوستان، جفا به دیگران، و ناامیدی حاکم بر زمانه سخن می‌گوید. همچنین اشاره می‌کند که انسان‌های بی‌پول نمی‌توانند بار دیگران را بر دوش بگیرند و در شرایط سخت نمی‌توانند محکم و استوار بایستند. شاعر به زیبایی و نازکی محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عشق او ممکن است به کشته شدنش منجر شود. باغبانی که از زیبایی گلستانش ناامید شده، به شدت احساس دلسردی می‌کند و در نهایت، بیان می‌کند که در برابر مشکلات، نباید تسلیم شد و باید به آینده امیدوار بود.