شمارهٔ ۴۷۰
مژده باد ای دل، که اینک میرسد ماه صیامدارد از حق بهر امید گنهکاران پیام
وه چه مه! شوینده عصیان خلق از نامه هاوه چه مه! خواهنده عذر گناه خاص و عام
طرفه ماهی، پای تا سر بخشش و لطف و کرمطرفه ماهی، سر بسر آمرزش و انعام عام
گر کند توفیق حق یاری، درین فرخنده ماهمیتوان از نفس تن پرور کشیدن انتقام
توسن نفس از قناعت میکند پر سر کشیچند روزی از نخوردن بر دهانش زن لگام
در چراگاه هوس، سالی چرانیدی شکمچند روزی هم کن این آب و علف برخود حرام
نعمت الوان دنیا پر مکرر گشته استچند روزی هم ازین شربت تو شیرین ساز کام
تا زند آب حیاتی بر لب ما مردگاندر کف این ماه باشد از هلال خویش جام
میزبان رحمت حق، با لب این ماه نومیزند ما را صلا بر سفره این فیض عام
رتبه میخواهی، ز پر خواری مکن خود را گرانزآنکه از فیض نخوردن شد ملک عالیمقام
صبح نوروزیست، پیش مؤمنان هر صبح آنعید فطری باشد از فرخندگی، هر وقت شام
ما که ایم، از ما چه آید در طریق بندگی؟واعظ از حق کن طلب توفیق این خدمت تمام