شمارهٔ ۴۵۵

قافیه: انپاک۶ بیت

نباشدم تن تنها، ز فوج دشمن باکشرار را نبود از هجوم خرمن باک

ملایمت ز گزند زمانه آزاد استندارد آینه آب، از شکستن باک

خط از جمال خداداد، صرفه یی نبردچراغ مهر ندارد ز باد دامن باک

نمیکشد دل روشن، کدورت از دنیاکه چشم شعله ندارد ز دود گلخن باک

صف سپاه شهان را نه مانع اجلستخزان ندارد از خار بست گلشن باک

دلم ز وعظ تو پروا نمیکند واعظبلی بلی نبود مرده را ز شیون باک!

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان بی‌توجهی شاعر به دشمنی‌ها و مشکلات زندگی می‌پردازد. او احساس می‌کند که از خطرات و آسیب‌های دنیای پیرامونش ترسی ندارد. شاعر به آرامش درونی و استقامت خود اشاره می‌کند و تأکید می‌ورزد که زیبایی و عشق نمی‌توانند تحت تأثیر مشکلات قرار بگیرند. او همچنین بیان می‌کند که مرگ و ناپایداری دنیا نمی‌تواند او را از ادامه مسیرش بازدارد و به واعظ می‌گوید که او از هشدارهایش نگران نیست. به‌طور کلی، این شعر نشانی از قدرت و ثبات در برابر چالش‌های زندگی است.