شمارهٔ ۴۴
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اممرا۵ بیت
چو وصف لعل تو شیرین کند کلام مرامکیدنش کند آیا چگونه کام مرا؟
از اینکه نسبت دوری بلعل او داردعجب مدان که نگیرد عقیق نام مرا
به سر ز تاب رخت آتشی که من دارمعجب که پخته نسازد خیال خام مرا
بعدل دادرسم، حاجت تظلم نیستکه ظلم میکشد از ظالم انتقام مرا
کند چگونه دل رشک پیشه ام این شکرکه: نیست چشم جوابی ازو پیام مرا؟