شمارهٔ ۴۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اکمرا۵ بیت

دولتی نیست به از تیغ تو بیباک مراسرنوشتی نبود جز خم فتراک مرا

آنچنان گشته ام از ضعف، که بعد از مردنرستن سبزه،برون آورد از خاک مرا

هر نفس آب حیاتی کشم از تیغ کسیبه رخ دل در فیضی است ز هر چاک مرا

نه چنان بر سر کوی تو ز خود گم گشتمکه به غربال توان یافت از آن خاک مرا

بسکه کوتاه بود روز وصالش واعظترسم از جیب به دامن نرسد چاک مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به احساسات عمیق عاشقانه و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از درد و رنج ناشی از عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که تنها چیزی که او را زنده نگه‌ داشته، عشق و فراق است. او به شدت تحت تأثیر کلام معشوقش قرار دارد و از ضعف و شکنندگی خود در برابر عشق می‌گوید. همچنین، نگرانی او از این است که فرصتی برای وصال به معشوق بسیار کوتاه است و ممکن است آنچنان غرق در عشق شود که حتی نشانی از خود نداشته باشد. احساسات عاشقانه و تردیدها در این شعر به خوبی نمایان است.