شمارهٔ ۳۹۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: ردیگر۸ بیت

به از زمانه نداریم شوخ و شنگ دگرکه هر دو روز کند جلوه‌ای به رنگ دگر

به غیر ابر خروشان دست ریزش نیستبه کوه همت والای ما پلنگ دگر

ظهور جوهر مرد است پیش در دولتکه با نگین سوار است آب و رنگ دگر

به نیک و بد ز جهان صلح کرده‌ای، امانه آنچنان که بود احتیاج جنگ دگر!

حصول گوهر کام از جهان نه آسانستکه هر صدف بود این بحر را نهنگ دگر

مرا به سخت دلی هردو روز کار افتادجنون عشقم ازین سنگ زد به سنگ دگر

به رخ مرا سیهی رنگ بست گشته دگرکه عکس چهره‌ام آیینه راست رنگ دگر

برین تن چو قفس نیست استخوان واعظکه جا خدنگ بلا کرده بر خدنگ دگر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تغییرات و تحولات زمانه می‌پردازد. شاعر از نبود حال و هوای شاد و سرزنده‌ای که در گذشته وجود داشت صحبت می‌کند و به تصویر زیبایی که در آن زمان‌ها بود اشاره می‌کند. او می‌گوید زندگی به جز چالش‌ها و سختی‌ها، زیبایی‌های دیگری ندارد و با تکیه بر اراده و همت انسانی، می‌خواهد به جوهر وجود و حقیقت انسان بپردازد. شاعر همچنین از عشق و جنون آن صحبت می‌کند که او را به چالش کشیده و دلش را رنجور کرده است. او به تصویر خود در آینه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که تغییرات زمانه بر چهره‌اش اثر گذاشته است. در نهایت، او استخوان و وجود انسان را به قفسی تشبیه می‌کند که در آن درد و مشکلات وجود دارد و نشان می‌دهد که زندگی با چالش‌های مختلفی همراه است که نمی‌توان از آن‌ها گریخت.