شمارهٔ ۲۶۷
میان عشق و ننگ و نام، الفت درنمیگیردبه ترک سر، کله را آشنایی سر نمیگیرد
نپوید، بیدلیل راسترو، راه طلب سالکقلم، آری سراغ ره جز از مسطر نمیگیرد
بنه ای سرفرازی، پا ز سر ما خاکساران راز خاک ره کسی نقش قدم را برنمیگیرد
سر طبعم، بنان این گدایان، چون فرود آید؟که دست همت من تاج از سنجر نمیگیرد
پذیر ای غم او، کی شود ترا دامن دنیاکه هیزم تا نباشد خشک، آتش درنمیگیرد