شمارهٔ ۲۴۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رنمیگردد۶ بیت

چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردداز ریگ روان صحرا سیراب نمیگردد

عیب است زبس تندی از مردم روشن دلاز خجلت خود آتش، چون آب نمیگردد

بیشوق شنیدن حرف، از دل بزبان نایدتا آب نخواهد گشت، دولاب نمیگردد

در خواب اجل، راحت از خواب نمی بینیبر چشم دل از فکرش، تا خواب نمیگردد

عکس گل رخسارش، در آب اگر افتداز حیرت آن در بحر، گرداب نمیگردد

آن چهره آتشگون، زان شوخ که من دیدمچون زلف برآن عارض، بیتاب نمیگردد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عمق احساسات و اندیشه‌های درونی شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل او از دیدن زیبایی‌ها و لذت‌های دنیوی سیراب نمی‌شود و همچنان در جستجوی چیزهای بیشتری است. او به تندی و عجله مردم اشاره می‌کند که باعث می‌شود نتوانند به درستی از خودشان و احساساتشان آگاه شوند. همچنین بیان می‌کند که وقتی خواب مرگ می‌آید، نمی‌توان راحتی را در خواب یافت و افکار و دغدغه‌ها مانع آرامش می‌شوند. در نهایت، شاعر از زیبایی شگفت‌انگیز چهره محبوبش سخن می‌گوید که در بدبختی و ناراحتی هم از ذهنش خارج نمی‌شود و همیشه در خاطرش باقی می‌ماند.