شمارهٔ ۲۰۷
خامه از برگشته بختی تا به آن دلبر نوشتنام را صد ره به پایان برد و باز از سرنوشت
از خسان پرداخت چون محفل، سخن آمد کندبی خسک باشد چو کاغذ می توان بهتر نوشت
میتوان ای خواجه گمنام با دست سخانام خود بر صفحه گیتی به آب زر نوشت
کس نیابد دوستکامی در جهان بیراستیهیچکس این نسخه نتوانست بی مسطر نوشت
خامه بی لطفیت مرسوم ما کم قسمتانیک قلم بر حسرت آن دست و آن خنجر نوشت
هست کوتاهی ز خواندن ورنه شرح درد منهر قدر واعظ نویسی میتوان دیگر نوشت