شمارهٔ ۱۵۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ناست۶ بیت

سرگشتگی نصیب دل خسته من استاین شیشه ظاهرا که ز سنگ فلاخن است

پروای خصم نیست مصاف آزموده رادرهم چو بافت زخم بر اندام، جوشن است

سرهنگ مصر گوشه نشینی، منم کنونپاتابه یتیمی من، عطف دامن است

ز ابنای جنس خود، به حذر باش، زآنکه آببا آن سرشت پاک بآیینه دشمن است

کی چون مسیح پای نهی بر سپهر قرب؟تا دل ز خارخار هوس پر ز سوزن است

واعظ تو عندلیب نه یی، ورنه هر طرفچندانکه چشم عقل کند کار، گلشن است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و سرگشتگی شاعر پرداخته است. او از دل خسته‌اش و تنهایی‌اش می‌گوید و مقایسه‌ای میان شیشه و سنگ انجام می‌دهد. شاعر در مقابل خصم و دشمنانش خود را آزموده و استوار می‌بیند. همچنین، به ناکامی‌ها و زخم‌های زندگی اشاره می‌کند و از ضعف و یتیمی‌اش حرف می‌زند. او هشدار می‌دهد که باید از هم‌نوعان خود فاصله بگیرد؛ زیرا ممکن است در دام دشمنی بیفتد. در نهایت، شاعر از هدف‌های بلندی همچون دستیابی به قرب و آفرینش عشق سخن می‌گوید و به ناپایداری دنیا اشاره می‌کند.