گنج

شمارهٔ ۱۵۶

قافیه: ادناست۶ بیت
در ره حق، گام اول ترک هستی دادن استسوی او از خویش برگشتن براه افتادن است
فکر دنیا کرده ما را غافل از انجام خویشورنه گریان طفل بهر مرگ وقت زادن است
رتبه افتادگی را، دیده ام از بس بلندپیش من برخاستن از جا، بچاه افتادن است
حق شناسان را بسامان رفتن راه عدمرفتن از دنیا و باری بر دلی ننهادن است
وانکردن دیده بر نقش و نگار این جهانپیش بینا در بروی فتنه ها نگشادن است
عمر، کردن در غم دنیای بیحاصل تلفواعظ آب زندگی را سر به صحرا دادن است