شمارهٔ ۱۱
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: سمارا۶ بیت
قوی شد لاغر از گوشمال غم ز بس ما رابرون افتاد چون چنگ از بدن تار نفس ما را
گلستانی که بیسرو قد رعنای او باشدخیابانش ز دلگیری بود چاک قفس ما را
چه با کوه غمت سازیم؟ کز بس ناتوانیهاز پا میافگند هنگام برگشتن نفس ما را
به آیین تواضع داد از پشت خمم عادتبود از شیخ پیری حق این تعلیم بس ما را
نهنگ نیستی زین بحر پرشورش به کام خودکشد ماهیصفت هردم به قلاب نفس ما را
رهایی نیست دل را زین سهیقدان دگر واعظز هرسو کردهاند این نونهالان در قفس ما را