شمارهٔ ۱۰

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: نگرفتمارا۶ بیت

ذوق برهنگی عقل از تن گرفت ما رازان خارزار دنیا دامن گرفت ما را

از رهگذار سختی بر سر سفید شد مودر تنگنای این کوه بهمن گرفت ما را

از خار بست دنیا با قوت رمیدنمردانه جسته بودیم این تن گرفت ما را

زور رمیدن ما از عهده برنیایداز دست خلق آخر مردن گرفت ما را

کاهید پیری اول جوجو ز هستی مااین برق آخر از کف خرمن گرفت ما را

ما را به کف چو عیسی دادند راه تجریداین رشته واعظ از کف سوزن گرفت ما را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف سیر و سفر روح انسان از دنیای مادی به سمت حقیقت و تجرد می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری از دشواری‌ها و چالش‌های زندگی، نشان می‌دهد که چگونه مشکلات دنیا و پیری بر ما تاثیر می‌گذارد. او به سختی‌ها و رنج‌هایی که از زندگی مادی نشأت می‌گیرد اشاره می‌کند و در نهایت به تحول روحی و رسیدن به فضایی متعالی اشاره دارد. در این مسیر، انسان از دنیا و موانع آن رها می‌شود و به سوی حقیقت تجرد و نور حرکت می‌کند. این جستجو برای رسیدن به یک مقام بالاتر و فرار از زنجیرهای مادی، نشان‌دهنده‌ی تحقق بخشیدن به آرزوی روحانی است.