شمارهٔ ۱۰۶ - ارض کربلا
ای ارض کربلا تو محل بلاستی!موسوم از این سبب تو به کرب و بلا ستی
مدفون به تربت تو بود گوشوار عرشبرتر هزار بار، ز عرش علاستی
ای خاک از آنکه مدفن سبط پیمبریهر درد را دوا و مرض را شفاستی
عنبر نی، تو بهتر ز عنبریچون قتلگاه سبط رسول خداستی
ای ارض کربلا تو بهشتی ولی چرا؟محنت فزا و، معدن حزن و بکاستی
شاهان کنند خاک تو را توتیای چشمآری به چشم اهل نظر توتیاستی
شاه و گدا به سوی تو دارند التجاای خاک پاک، ملجا شاه و گداستی
« ترکی» نوشت نام تو چون ای زمین پاک!غم بر غمش فزود، ز بس غم فزاستی