شمارهٔ ۲۱۴
ای لعل لب تو جان عاشقابروی کژت کمان عاشق!
روز و شب و سال و مه نباشدجز نام تو بر زبان عاشق!
بیخنده لعل تو نخنددیکبار ز غم دهان عاشق
در مسلخ عشق سر بریدنباشد مگر امتحان عاشق؟!
بیروی گل تو همچو بلبلبر چرخ رسد فغان عاشق
هرگه به لبان لبان کشاییخندد به لبان لبان عاشق!
تو روح روان عاشقانی!رفتی تو رود روان عاشق!
یکبار ز راه مهربانیبگذر طرف مکان عاشق
ای شوخ چرا خبر نداریاز طغرل ناتوان عاشق؟!