شمارهٔ ۱۵۰
صبح صادق از طلوع معنیام آگاه بودبر مبارکباد طبعم مهر جای ماه بود
نظم شیرینم اگر کلک عطارد مینوشتدست ناهید از ترنم یک قلم کوتاه بود
مریم فکرم مسیح از عین معنی زاده استنقد اشعارم نخستین مشتری دلخواه بود
کار صد بهرام خواهم کرد با تیغ زبانزان که از حل نکات من زحل در آه بود
از کلام خویشتن در اوج معنی طغرلماین همه صافی به اصل گوهرم همراه بود