شمارهٔ ۶۸۰
چون نمدپوش شدی، خدمت قیصر نکنیآب چون آینه بر دست سکندر نکنی
تا مغنی نشود نقشگر پرده رازشیشه را رنگرز جامه ساغر نکنی
اعتبار تو به یک شعله آه است ای شمعترک این آتش سوزنده چو اخگر نکنی
راحت کنج وطن، دیده نشد در غربتخویش را بیهده سرگشته چو گوهر نکنی