شمارهٔ ۶۸ ۲ بیت بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیفبرنمی تابد ز سستی تهمت پرواز را ساقیا ته جرعه ای در کاسه طنبور کنتا کند از پرده بیرون نغمه های راز را