شمارهٔ ۶۷

۲ بیت

به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلیگهی که مادر گیتی کند نوازش ما

کسی که بزم نشین غم است، می داندکه همچو شمع ز سوز دل است کاهش ما