شمارهٔ ۶۷۸

۳ بیت

از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگیچون گل به جیب و دامنم، بی سعی ریزد پارگی

ای همنشین بهر خدا، بگذر ز فکر چاره امترسم من بیچاره را، افزون شود بیچارگی

گردون اگر داند که من، مرد سفر کردن نیمدر مسکن خویشم دهد، چون آسیا آوارگی