پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۶۶۶

شمارهٔ ۶۶۶

۱ بیت

از کوه چون بزرگان، فیضی نمی تراودصحرا عبث به پیشش، دامان خود گشاده

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر از کوه که نماد بزرگان و منابع بزرگ است، فایده‌ای به دست نمی‌آید، پس دشت (صحرا) که بی‌فایده است، خود را در اختیار آن قرار نمی‌دهد. به عبارتی دیگر، اگر از منابع مهم و معتبر بهره‌ای نیست، در نتیجه تلاش برای کسب فایده از منابع کم‌اهمیت نیز بی‌ثمر است.

پیشینشمارهٔ ۶۶۵ پسینشمارهٔ ۶۶۷

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی