شمارهٔ ۵۵۷ ۳ بیت من و آن گوشه وحدت، که ز بینایی دلچون نشینم، به تماشای جهان برخیزم بجز این نیست میان من و اسکندر فرقکو پی آب رود، من پی نان برخیزم رشک آن حسن بهاری چو شود آفت باغموسم گل، به تماشای خزان برخیزم