گنج

شمارهٔ ۴۴۷

۳ بیت
دلم از روی تو خوش، خاطرم از موی تو خوشوه چه خوش بودی اگر می شدم از خوی تو خوش
هر بتی را دو سه چیزی ز سراپای خوش استبود از ناخن پا، تا سر گیسوی تو خوش
یارب ای ماه خوش اندام، دلت خوش باشدکه دل ناخوش ما گشت ز پهلوی تو خوش