پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۴۰۹

شمارهٔ ۴۰۹

۱ بیت

چون هوای کوچه بند نی، درین سبز آشیانرو به هر جانب که آوردم، سر ره بسته بود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف فضای کوچه‌ای می‌پردازد که به خاطر سرسبزی و زیبایی‌اش، احساس گیرایی و محدودیت می‌کند. هر زمان که به اطراف نگاه می‌کند، متوجه می‌شود که همه راه‌ها بسته و ناتوان از عبور هستند. این تصویر نشان‌دهنده حس انسداد و عدم آزادی در یک محیط زیبا است.

پیشینشمارهٔ ۴۰۸ پسینشمارهٔ ۴۱۰

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی