شمارهٔ ۴۰۸ ۲ بیت چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماندمن اگر ز غم بمیرم، به دلم نیاز ماند به امید آنکه آیی، شب بزم تا سحرگهچو دهان شیشه می، در خانه باز ماند