شمارهٔ ۳۳۰

۳ بیت

تو تاب درد نداری، مپرس درد مرابه درد من چو رسی، دردمند خواهی شد

نصیحتی بشنو غنچه، پیش گل منشینکه از مصاحبتش هرزه خند خواهی شد

به تخم اشک من از جوی دیده گوید آبکه چون ز خاک برآیی، سپند خواهی شد