شمارهٔ ۲۹۹

۴ بیت

ثبات خانه تن را حباب می داندبنای جلوه گری را سراب می داند

قدح که هیچ نمی داند از مراتب بزمشراب را ز غم او کباب می داند

به نیم جو نخرد ذوق آرمیدن رادلی که چاشنی اضطراب می داند

تو سیل اشک روان کن، که خود ره جو رااگر چپ است وگر راست، آب می داند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات و افکار شاعر درباره بی‌ثباتی زندگی و موقت بودن لذات می‌پردازد. او خانه تن را به حباب و جلوه‌گری را به سراب تشبیه می‌کند، نشان‌دهنده زودگذری و فریبندگی زندگی. همچنین، او به شراب به عنوان نمادی از غم اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند این لذت‌ها زودگذرند، اما دلی که درگیر اضطراب است نمی‌تواند از آنها به خوبی بهره‌برداری کند. در نهایت، او به ضرورت ابراز عواطف اشاره می‌کند و از دیگری می‌خواهد که اشک‌هایش را جاری کند، زیرا این راهی برای یافتن حقیقت و آرامش است.