شمارهٔ ۲۷۷ ۲ بیت از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شدوز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شوچون برهمن عاقبت ورد زبانم «رام» شد