شمارهٔ ۲۷۶ ۲ بیت نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را مانددلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچمتنم در پیچش او، رشته گلدسته را ماند