گنج

شمارهٔ ۲۰۴

۳ بیت
فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ماشانه غافل در شب زلف از بر آن رو گذشت
اشک بر سوز دلم هرگز سر راهی نبستآتش از یک سو چو آمد، آب از یک سو گذشت
همچو سیلی کز سرپل بگذرد در نوبهارآب چشمم در خیال رویش از ابرو گذشت