شمارهٔ ۱۵۷

۳ بیت

بیا که بی سرزلف تو موج باده ناببه رنگ حلقه ماتم، کدورت انگیز است

بهار حسن ترا برگ ریز عشوه مبادکه از هوای توام ابردیده گل بیز است

به دور نرگس او، دل ز خون لبالب کنکه می پرست، طلبکار جام لبریز است