شمارهٔ ۱۴۶
چو گردباد، دلم رهنمای خود نشناختازین جریده روی مدعای خود نشناخت
شناخت طرز کرم را کسی که چون دریاکفی به خیر گشود و گدای خود نشناخت
سرودخوانی مطرب ز عندلیب مجویکه همچو آب، مقام صدای خود نشناخت
شدم خفیف ز بالانشینی گردونبه این سیاه چه سازم که جای خود نشناخت
چگونه راه شناس غمت شود طغراکه پای خود ز سر و سر ز پای خود نشناخت