گنج

شمارهٔ ۱۰۸

۲ بیت
ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گوییسر دیوار نشناسد کبوترهای چاهی را
شبت خوش باد ساقی، مگذر از فکر سحرخیزیکه فیض شام معراج است بزم صبحگاهی را