شمارهٔ ۱۵۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: بگردانی۶ بیت

رفتند همرهان و تو در فکر منزلیآه این چه غفلتست دریغا که غافلی

از دود آه سوختگان باش برحذراندیشه کن مباد نهی داغ بر دلی

مشکل ز کار تا نگشائی تو، خلق رامشکل ترا ز کار گشایند مشکلی

کشتی فکنده ایم بدریای بی کنارما را مگر بگوش رسد نام ساحلی

حسرت مراست روی تو در پرده حجابخوش بی حجاب آنکه در آئی بمحفلی

از دشت جای خار ز بس گل دمید طبیباز دیده خون ببار بدنبال محملی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تفکر درباره منزلت و جایگاه خود و دیگران می‌پردازد. او به غفلت انسان‌ها اشاره می‌کند و آن‌ها را از غفلت و بی‌توجهی نسبت به رنج دیگران برحذر می‌دارد. همچنین، به دشواری‌هایی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که مشکلات ممکن است حل نشوند مگر آن که خود فرد، آنها را حل کند. شاعر حسرت‌خور است و از جدایی و دوری از محبوب خود در پرده حجاب سخن می‌گوید. در پایان، او به زیبایی و شکوفایی گل‌ها در دشتی که پر از خار است اشاره می‌کند و از اشک‌هایش در پی محبوب سخن می‌گوید.