گنج

شمارهٔ ۴۳

۳ بیت
گاه آن آمد که شب برخوری شلغم زنیوز کرم نانی گرت باشد مرآنرا هم زنی
روز در هیزم چدن باشی بصحرا تا بشبآتش اندر دیگ شلغم گر زنی محکم زنی
خلق را از خوردن هر خوردنی بدخو مکنچون تو شلغم خواره ای، آن به که بر شلغم زنی