شمارهٔ ۲ - ایام چو تو دلبر طناز نیابد
رخ تازه چو تو هیچ دگر تاز نیابدتا گم نشوی زانکه کست ساز نیابد
آغاز مکن ناز و بهر جا که خراننددر شو، که کس انجام چو آغاز نیابد
آواز درافکن بخریداران، وین گویکه چون تو، کسی سیم برانداز نیابد
بر روی خریدار مزن سیم و میندازهر کت نخرید از پس آواز نیابد
کالای بهائی چو ببازار درآرندبی پای خریدار باعزاز نیابد
بس تاز گه ای تاز که تو یافتی از مااز مادر خویش و پدر آن تاز نیابد
تو شهد نیستانی و در کام ناریاو کامه بیاورد و شتر غاز نیابد
ده مرغ مسمن تو بتنهائی نوردیکر ککوه بره کاوی انباز نیابد
از دو لب نوشین تو تا بوسه ربایمبا نوش لبت تلخی بگماز نیابد
ای تازه غلامباره چنان یافته توگوئی که غلامباره چنین تاز نیابد
اینست محابات یکی شعر سنائیایام چو تو دلبر طناز نیابد