شمارهٔ ۱۰ - سوزنیم
سوزنیم، مرد باندازه . . . رتازه دل و غاز رخ و یازه . . . ر
راست باندازه . . . ر منستهر که بود خورده بی اندازه . . . ر
بهر سپرداری هر گنده ایدارم یک تیر چو اندازه . . . ر
تازه مسافر چو درآید ز راهراست کنم تا در دروازه . . . ر
بر سر هر کوی جوانمرد وارنفل برون آرم و پر وازه . . . ر
چون ز سر کوی نگارم رسدپیش برون آرمش از گازه . . . ر
آش نهم حلق فرودینش رابر عوض قلیه دو پیسازه . . . ر
پیش کشم جلت سرینش همینعل زره بندم و شیرازه . . . ر
وز پی آرایش رخهای . . . نشآب سپیده زنم از غازه . . . ر
تا بر من باشد هر ساعتیمیدهمش تازه بر تازه . . . ر
در زدم آوازه دعوت بشهربر اثر دعوت و آوازه . . . ر