شمارهٔ ۹ - نور دین
نور دین نور عین مهر و وفاآفریده شده ز لطف خدا
هر که از مهر و از وفا زایدزو نیاید بعمر جور و جفا
نور دین را هر آینه نکنداف افواه دشمنان اطفا
هست دیدار تو شفای قلوبچشم مرضی بود بسوی شفا
مفضلا مقبلا گشاده درامنعما مکرما گشاده کفا
دو کف کفه مروت رامتبرک چو مروه اند و صفا
حرفه تو سخاوتست و کرموین دو حرفه است حرفه طرفا
آفتابی و نیست ممکن آنکه کنند آفتاب را اخفا
خلف آن پیمبری بجمالنیستی گر بنسبت از خلفا
که پدر در فراق صورت اودیده پوشید و گفت یا اسفا