شمارهٔ ۳
ای آنکه نیست غیر تو کس پادشاه ماواندر دو کون راهنما و پناه ما
افتاده های بحر گناهیم دست گیرای دستگیر جمله حال تباه ما
برده سبق زجمله کفار این زمانگر زان که عصمت تو نبودی پناه ما
در ظلمت گناه ببین یغفرالذنوبچون مشعلی ست داشته در پیش راه ما
گرچه گناهکار...مفلسیمدر پیش رحمت تو چه سنجد گناه ما
آن دم که زاهدان عمل آرند در حسابلطف تو آه اگر نشود عذرخواه ما
از آب رحمتش مگر...صوفیان... سیاه ما