شمارهٔ ۲۸

۷ بیت

هر شب من و غمهای تو و روی به دیوارجز شمع نسوزد دل کس بر من افگار

در عشق جفا و ستم و جور رقیباناین هر سه بلا را بکشم آه به ناچار

در کوی سلامت شرف عشق مجاب استترک سر و دستار کن و باده به دست آر

غمهای تو این نوع که آورد به من روجان در سرو کار تو کنم عاقبت کار

شوری است به دور قمر و فتنه عالمبد عارض زیبای تو آن زلف سیه کار

پابوس توام دست دهد عاقبت الامرگر بخت شود بر من بیچاره مددگار

صوفی چه کنی ناله شبها ز فراقشبختت چو به خواب است چه از دیده بیدار