بخش ۷۴

۱ بیت

گر ترا روی زمین جمله مسلم گرددتو مپندار که حرص از دل تو کم گردد

در جواب او

گر مرا اطعمه دهر مسلم گردداشتهایم عجب ار یک نفسی کم گردد

زلبیای عسل این دم چه مرادی به از آنکه در انگشت من خسته چو خاتم گردد

چو شود گرسنه همکاسه مرا بر سر خوانهمه شادی و طرب بر دل من غم گردد

بجز از نان نبود هیچ دوا گرسنه راآب حیوان اگرش دارو و مرهم گردد

مطبخی، یک سر بریان و دو من نان خواهمتا دل غمزده من ز تو خرم گردد

هست اندر دل من آرزوی قلیه پیازاین کرم هر که کند زود مکرم گردد

مرغ بریان و برنج است هوس صوفی رابود این بخت به گرد سر او هم گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی رابطه خواسته‌ها و حرص در دل انسان می‌پردازد. او آگاه است که حتی اگر همه چیزهایی که نیاز دارد به دست آورد، باز هم حرص و طمع از دلش کم نخواهد شد. او به اشتیاق و هوس خود از غذاهای مختلف اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در شرایطی که به او خوش می‌گذرد، دلش همچنان غمگین است. شاعر در آخر به آرزوهایش درباره غذاهای خوشمزه مانند قیمه و مرغ اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چه به آن‌ها نزدیک‌تر شود، سرنوشت بهتری برایش رقم خواهد خورد. در واقع، شعر به ماهیت انسانی و نیازهای روحی و جسمی اشاره دارد.