بخش ۷۳
وه چه خوش باشد در ایام بهارباده گلگون و ساقی گلعذار
در جواب او
صحن بغرائی که باشد سیر دارگر بیابی وقت را فرصت شمار
گرده های میده محبوب من استخوش بود محبوب یاران در کنار
شد نهان در قند رخسار برنجمه شود پنهان چو پیدا شد غبار
گفت از گیپا شمیم من به استزین خطا شد رو سیه مشک تتار
دانه انگور سازد تازه جاناین سخن درست اندر گوش دار
تا بدیدم شربت قند و گلابدر خمارم، آب سردم از خمار
بهره ها یابی تو از خوان نعمگر در آئی همچو صوفی مردوار