بخش ۵۴

۱ بیت

ای دل اگر از خویشتن امروز بمیریجاوید شوی زنده چو از من بپذیری

در جواب او

دارم هوس امروز بلونی خمیریجای است اگر در هوسش زار بمیری

گر صحن برنجی فتد امروز، به دستتزنهار بنوشی همه را بر سر سیری

باید که بود معده پر امروز، به هر حالچه نان جوین و چه خمیر و چه فطیری

بی دانه انگور نباشی تو به فصلشفخری نبود این دم، چو رسیدی به امیری

ای شوش جگر بند برو حاضر دل باشهر چند به خون...تو پرورده به شیری

می گفت کدک من به ام از کله به گیپاگفتش که مکن عیب کبیران چو صغیری

صوفی بشوی عاقبت از خوان نعم سیرزنهار مینداز دل این دم ز فقیری

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به دعوت دل درباره‌ی از خودگذشتگی و دست کشیدن از دلبستگی‌ها صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر دل امروز از خود بمیرد، جاویدانه زنده خواهد شد. او سپس به هوس‌ها و لذت‌های دنیا اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که انسان باید از فرصت‌های زندگی بهره‌برداری کند و حتی اگر در این راه به خطر بیفتد، نباید از فراغت و لذت‌ها دست بکشد. در ادامه، شاعر به لزوم پر بودن معده و لذت بردن از خوراکی‌ها به هر شکلی اشاره کرده و به این نکته می‌پردازد که در فصل میوه، باید از آن بهره‌مند شد. نهایتاً، او به انسان توصیه می‌کند از دنیا دلبسته نشود و به سادگی زندگی کند، حتی اگر فقر را تجربه کند، در عوض از نعمات الهی بهره‌مند شود.