بخش ۵

۱ بیت

من باده بی خمار خواهمیعنی لب آن نگار خواهم

در جواب او

انجیر تر و انار خواهمشفتالوی آبدار خواهم

از طاس هریسه من برآرمدر وقت سحر دمار خواهم

کارم به عدد نمی شود راستمن دعوت بی شمار خواهم

محبوب من است نان، از آنشاندر بغل و کنار خواهم

من دیگ حلاوه عسل رادر روز و شبان به بار خواهم

سنبوسه بود مرا دلاراملب بر لب آن نگار خواهم

نوشند دو بار خلق، ماکولمن صوفیم و سه بار خواهم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تمایل خود به لذت‌های دنیوی و عشق به معشوق می‌گوید. او می‌خواهد از باده‌ای شفاف و بی‌خمار بنوشد و به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند. شاعر به تمایلات خود اشاره کرده و از میوه‌ها و خوراکی‌های خوشمزه مانند انجیر، انار، و شفتالو یاد می‌کند. همچنین، او می‌خواهد از شب‌نشینی‌های لذت‌بخش با معشوق خود بهره‌مند شود و این جشن و شادی را بی‌پایان توصیف می‌کند. در نهایت، او به هویت خود به عنوان یک صوفی اشاره دارد و به عشق و لذات معنوی و دنیوی اشتیاق دارد.