بخش ۲۶

۱ بیت

کسی مهر تو در سینه اش نهان باشدز شدت مرض موت در امان باشد

در جواب او

به پیش، صحنک ماهیچه چون عیان باشدمحقرست اگر صد هزار نان باشد

برای قیمه کشیدن نخود اولیتربلی چو مصلحت مطبخی در آن باشد

به وقت کله بریان زبان به چشم کنیدکه در سر آنچه بود، جمله در زبان باشد

علی الصباح چه خوب است بیخ اشکنه اشولی به شرط که طباخ مهربان باشد

چگونه شرح دهم در زمانه گیپا راکه سر باطنش امروز در نهان باشد

مدار روغن بسیار از هریسه دریغکه آب روی وی اندر جهان همان باشد

پناه بر به خدا از گرسنگی صوفیکه او بلاست، مبادا که در جهان باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نوعی از عشق و عشق‌ورزی و همچنین به مسألهٔ کمبود و گرسنگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که کسی که در دل خود محبت دارد، حتی در سختی‌ها و بیماری‌ها نیز از درد و مرگ در امان است. او به زندگی روزمره و نیازهای اولیه پرداخته و می‌گوید که برای تهیهٔ غذای خوب، باید تدبیر و مصلحت وجود داشته باشد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی، در کنار بهبود امور، محبت و مهربانی نیز ضروری است. شاعر در انتها با تأکید بر گرسنگی و مشقت صوفی، خواهان پناه از چنین وضعیتی است. در کل، شعر با شعور اجتماعی و انسانی همراه است و به نیازهای عاطفی و فیزیکی انسان‌ها می‌پردازد.