بخش ۱۱۱

۱ بیت

صبا به تهنیت پیر می فروش آمدکه موسم گل و نسرین و ناز و نوش آمد

در جواب او

چو دیگ قلیه برنجم سحر به جوش آمددل رمیده من ساعتی به هوش آمد

ز شوق نان تنک بین که مرغ بریان بازبه روی آتش سوزنده در خروش آمد

مرا ز دختر گیپا تعجبی است به دلکه با وجود دل پر چرا خموش آمد

به پنج اشکنه قانع شو و غنیمت دارز دیگ کله مرا دوش این به گوش آمد

رسید نان تنک، مژده بخش بریان راکه ناامید نباشی که سترپوش آمد

ز یمن دولت میمون مطبخی بودستکه خوان اطعمه دوشینه ام به دوش آمد

دل شکسته صوفی ز اشتیاق طعامغلام حلقه به گوشان نان فروش آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، صبا به پیرمردی که می‌فروشد، تبریک می‌گوید به خاطر آمدن فصل گل و زیبایی. اما دل شاعر، مانند غذایی که در حال پختن است، به جوش می‌آید و به شوق نان و غذاهایی که روی آتش آماده می‌شوند، نگران است. او از دختر گیپا تعجب می‌کند که با وجود دل پر از احساساتش، سکوت اختیار کرده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید از چیزهای کوچک و قانع‌کننده مثل پنج اشکنه خوشحال باشد، زیرا نان خوشمزه در راه است. در نهایت، بیان می‌کند که نان و غذاهای خوشمزه به زودی آماده خواهند شد و از بخشندگی طبیعت و میزبانی مطبخ قدردانی می‌کند. دل صوفی نیز به شوق غذا و اطعام به غلامان نان‌فروش در می‌پیوندد.