شمارهٔ ۲۹ - در مدح حضرت رضا (ع)
ای خاک طوس چشم مرا، توتیا توییماییم دردمند و سراسر، دوا تویی
داری دمِ مسیح تو ای خاک مشگبویا نکهت بهشت که دارالشفا تویی
ای خاک طوس چون تو مقام رضا شدیبرتر هزار پایه زعرش علا تویی
ای خاک طوس درد دلم را تویی علاجبر دردها، طبیب و به غمها دوا تویی
ای ارض طوس خاک تو گوگرد احمرستقلب وجود ما همه را، کیمیا تویی
ای خاک طوس رتبه ات این بس که از شرفمهد امان و مشهد شاه رضا تویی
شاهنشهی که سلسله ی انبیا تمامگویندش ای فدای تو چون مقتدا تویی
شاها، زبان خامه به مدح تو قاصر استلیک اینقدر بس است که دست خدا تویی
ای دست کردگار، که چون جدّ تاجداردر کارهای مشکله مشکل گشا تویی
ای کشتی نجات ندانم ترا، صفاتدانم به بحر علم خدا، ناخدا تویی
جبریل طبع باز، زعرش خیال منآورده مطلعی که از آن مدّعا تویی