شمارهٔ ۱۶

۷ بیت

حُسنت چو عشق من همه ساعت فزون شودتا منتهای کار ندانم که چون شود

در کار جان گرهی سخت هست لیکآسان شود دمیکه دل از عشق خون شود

حاصل ز دور چرخ مرادم شود اگراین گردشش چو طالع من واژگون شود

چون با خیال روی تو خواب آیدم به چشممژگان به جای سوزنم اندر جفون شود

یکباره سرنگون شود این چرخ بیستوندر زیر بار محنت من گر، ستون شود

ناید برون زخانه اگر طفل اشک منترسد که پایمال شود چون برون شود

گفتی خوش است عقل «وفایی» به کیش عشقآری به شرط آنکه در آخر جنون شود